samavolnicie
/sa.ma.vol.ni'ʧi.e/Etimologie
Din samavolnic + sufixul -ie.
Definiții
- faptul de a acționa după bunul plac, nesocotind și încălcând voința și drepturile altora; act samavolnic.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | samavolnicie | samavolnicii |
| genitiv-dativ | samavolniciei | samavolniciilor |
| vocativ | samavolnicie | samavolniciilor |
| articulat | samavolnicia | samavolniciile |