râuleț
/rɨ.uˈleʦ/Etimologie
Din râu + sufixul -uleț.
Definiții
- diminutiv al lui râu; râușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | râuleț | râulețe |
| genitiv-dativ | râulețului | râulețelor |
| vocativ | râulețule | râulețelor |
| articulat | râulețul | râulețele |