rudiță
/ru'di.ʦə/Etimologie
Din rudă + sufixul -iță.
Definiții
- (reg.) hulubă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rudiță | rudițe |
| genitiv-dativ | rudiței | rudițelor |
| vocativ | rudiță | rudițelor |
| articulat | rudița | rudițele |
Din rudă + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rudiță | rudițe |
| genitiv-dativ | rudiței | rudițelor |
| vocativ | rudiță | rudițelor |
| articulat | rudița | rudițele |
Din rudă.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | rudea | rudeau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică