rotitură
/ro.ti'tu.rə/Etimologie
Din a roti + sufixul -tură.
Definiții
- (pop.) rotire, roată, ocol.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rotitură | rotituri |
| genitiv-dativ | rotiturii | rotiturilor |
| vocativ | rotitură | rotiturilor |
| articulat | rotitura | rotiturile |