ronțăit
/ron.ʦəˈit/Etimologie
Din a ronțăi.
Definiții
- ronțăială.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ronțăit | ronțăite |
| genitiv-dativ | ronțăitului | ronțăitelor |
| vocativ | ronțăitule | ronțăitelor |
| articulat | ronțăitul | ronțăitele |
Din a ronțăi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ronțăit | ronțăite |
| genitiv-dativ | ronțăitului | ronțăitelor |
| vocativ | ronțăitule | ronțăitelor |
| articulat | ronțăitul | ronțăitele |
Din ronț + sufixul -ăi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | ronțăea | ronțăeau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică