rinită
/ri'ni.tə/Etimologie
Din franceză rhinite.
Definiții
- stare patologică constând în inflamarea acută a mucoasei nazale.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rinită | rinite |
| genitiv-dativ | rinitei | rinitelor |
| articulat | rinita | rinitele |
Din franceză rhinite.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rinită | rinite |
| genitiv-dativ | rinitei | rinitelor |
| articulat | rinita | rinitele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică