rițuit
/ri.ʦu'it/Etimologie
Din a rițui.
Definiții
- rițuire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rițuit | rițuite |
| genitiv-dativ | rițuitului | rițuitelor |
| vocativ | rițuitule | rițuitelor |
| articulat | rițuitul | rițuitele |
Din a rițui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rițuit | rițuite |
| genitiv-dativ | rițuitului | rițuitelor |
| vocativ | rițuitule | rițuitelor |
| articulat | rițuitul | rițuitele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică