rezervatar
/re.zer.va'tar/Etimologie
Din franceză réservataire.
Definiții
- care se bucură de rezervă succesorală.
- care formulează o rezervă la încheierea unui tratat.
Din franceză réservataire.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rezervatar | rezervatari |
| genitiv-dativ | rezervatarului | rezervatarilor |
| vocativ | rezervatarule | rezervatarilor |
| articulat | rezervatarul | rezervatarii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică