repugna
/re.puɡˈna/Etimologie
Din franceză répugner < latină repugnare.
Definiții
- (v.intranz.) (livr.) a-i produce cuiva silă sau dezgust, a-i provoca cuiva oroare, a-i displăcea profund.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | repugna | repugnau |
Din franceză répugner < latină repugnare.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | repugna | repugnau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică