reordonanțare
/re.or.do.nan'ʦa.re/Etimologie
Din reordonanța.
Definiții
- acțiunea de a reordonanța și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | reordonanțare | reordonanțări |
| genitiv-dativ | reordonanțării | reordonanțărilor |
| articulat | reordonanțarea | reordonanțările |