refuzare
/re.fu'za.re/Etimologie
Din refuza.
Definiții
- acțiunea de a refuza și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | refuzare | refuzări |
| genitiv-dativ | refuzării | refuzărilor |
| articulat | refuzarea | refuzările |
Din refuza.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | refuzare | refuzări |
| genitiv-dativ | refuzării | refuzărilor |
| articulat | refuzarea | refuzările |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică