refenea
Etimologie
Din turcă refene.
Definiții
- (înv.) petrecere în comun; chef.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | refenea | refenele |
| genitiv-dativ | refenelei | refenelelor |
| vocativ | refenea | refenelelor |
| articulat | refeneaua | refenelele |
Din turcă refene.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | refenea | refenele |
| genitiv-dativ | refenelei | refenelelor |
| vocativ | refenea | refenelelor |
| articulat | refeneaua | refenelele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică