rașchetator
/raʃ.ke.ta'tor/Etimologie
Din a rașcheta + sufixul -tor.
Definiții
- muncitor specializat în rașchetarea parchetului.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rașchetator | rașchetatori |
| genitiv-dativ | rașchetatorului | rașchetatorilor |
| vocativ | rașchetatorule | rașchetatorilor |
| articulat | rașchetatorul | rașchetatorii |