raritate
/ra.ri'ta.te/Etimologie
Din latină raritas ~atis.
Definiții
- caracter extrem de rar.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | raritate | rarități |
| genitiv-dativ | rarității | rarităților |
| articulat | raritatea | raritățile |
Din latină raritas ~atis.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | raritate | rarități |
| genitiv-dativ | rarității | rarităților |
| articulat | raritatea | raritățile |
Din rariță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | rărița | rărițau |
Din a rărița.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rărițat | rărițate |
| genitiv-dativ | rărițatului | rărițatelor |
| vocativ | rărițatule | rărițatelor |
| articulat | rărițatul | rărițatele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică