răgace
/rə'ga.ʧe/Etimologie
Din bulgară рогач (rogač), sârbocroată rogač.
Definiții
- (entom.) rădașcă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | răgace | răgace |
| genitiv-dativ | răgacei | răgacelor |
| vocativ | răgace | răgacelor |
| articulat | răgacea | răgacele |
Din bulgară рогач (rogač), sârbocroată rogač.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | răgace | răgace |
| genitiv-dativ | răgacei | răgacelor |
| vocativ | răgace | răgacelor |
| articulat | răgacea | răgacele |
Din rusă рогач (rogač).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ragaci | ragace |
| genitiv-dativ | ragaciului | ragacelor |
| vocativ | ragaciule | ragacelor |
| articulat | ragaciul | ragacele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică