rânturare
/rɨn.tu'ra.re/Etimologie
Din rântura.
Definiții
- acțiunea de a rântura și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rânturare | rânturări |
| genitiv-dativ | rânturării | rânturărilor |
| articulat | rânturarea | rânturările |
Din rântura.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rânturare | rânturări |
| genitiv-dativ | rânturării | rânturărilor |
| articulat | rânturarea | rânturările |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică