rânduire
/rɨn.du'i.re/Etimologie
Din rândui.
Definiții
- acțiunea de a rândui și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rânduire | rânduiri |
| genitiv-dativ | rânduirii | rânduirilor |
| articulat | rânduirea | rânduirile |
Din rândui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | rânduire | rânduiri |
| genitiv-dativ | rânduirii | rânduirilor |
| articulat | rânduirea | rânduirile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică