punctar
/punk'tar/Etimologie
Din a puncta + sufixul -ar.
Definiții
- (tehn.) punctator.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | punctar | punctare |
| genitiv-dativ | punctarului | punctarelor |
| vocativ | punctarule | punctarelor |
| articulat | punctarul | punctarele |