puberă
/pu'be.rə/Etimologie
Din puber.
Definiții
- persoană ajuns la vârsta pubertății.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | puberă | pubere |
| genitiv-dativ | puberei | puberelor |
| vocativ | pubero | puberelor |
| articulat | pubera | puberele |
Din puber.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | puberă | pubere |
| genitiv-dativ | puberei | puberelor |
| vocativ | pubero | puberelor |
| articulat | pubera | puberele |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | puber/[[puberă]] | puberi/pubere |
| genitiv-dativ | puberului/puberei | puberilor/puberelor |
| vocativ | puberule/pubero | puberilor/puberelor |
| articulat | puberul/pubera | puberii/puberele |
Sinonime: (livr.) nubil
Antonime: impuber
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică