psihotehnică
/psi.ho'teh.ni.kə/Etimologie
Din franceză psychotechnique.
Definiții
- ramură a psihologiei care studiază problemele activității oamenilor sub aspectul practic, aplicativ.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | psihotehnică | — |
| genitiv-dativ | psihotehnicii | — |
| vocativ | psihotehnică | — |
| articulat | psihotehnica | — |