propovăduitor
/pro.po.və.du.iˈtor/Etimologie
Din a propovădui + sufixul -tor.
Definiții
- persoană care propovăduiește; propagator, predicator.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | propovăduitor | propovăduitori |
| genitiv-dativ | propovăduitorului | propovăduitorilor |
| vocativ | propovăduitorule | propovăduitorilor |
| articulat | propovăduitorul | propovăduitorii |