prodig
/pro'dig/Etimologie
Din franceză prodigue < latină prodigus.
Definiții
- (livr.) risipitor, cheltuitor.
Din franceză prodigue < latină prodigus.
Din franceză prodiguer.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | prodiga | prodigau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică