procurist
/pro.ku'rist/Etimologie
Din germană Prokurist.
Definiții
- mandatar având de obicei împuterniciri pentru îndeplinirea actelor juridice în numele cuiva.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | procurist | procuriști |
| genitiv-dativ | procuristului | procuriștilor |
| vocativ | procuristule | procuriștilor |
| articulat | procuristul | procuriștii |