proțăpel
/pro.ʦə'pel/Etimologie
Din proțap + sufixul -el.
Definiții
- (pop.) diminutiv al lui proțap.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | proțăpel | proțăpele |
| genitiv-dativ | proțăpelului | proțăpelelor |
| vocativ | proțăpelule | proțăpelelor |
| articulat | proțăpelul | proțăpelele |