premeditație
/pre.me.di'ta.ʦi.e/Etimologie
Din franceză préméditation < latină praemeditatio, praemeditationis.
Definiții
- (înv.) premeditare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | premeditație | premeditații |
| genitiv-dativ | premeditației | premeditațiilor |
| vocativ | premeditație | premeditațiilor |
| articulat | premeditația | premeditațiile |