prăvăliuță
/prə.və.li'u.ʦə/Etimologie
Din prăvălie + sufixul -uță.
Definiții
- prăvălioară.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | prăvăliuță | prăvăliuțe |
| genitiv-dativ | prăvăliuței | prăvăliuțelor |
| vocativ | prăvăliuță | prăvăliuțelor |
| articulat | prăvăliuța | prăvăliuțele |