polițmaistru
Etimologie
Din rusă полицмeистeр (polițmeister), germană Polizmeister.
Definiții
- (înv.) polițai.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | polițmaistru | polițmaiștri |
| genitiv-dativ | polițmaistrului | polițmaiștrilor |
| vocativ | polițmaistrule | polițmaiștrilor |
| articulat | polițmaistrul | polițmaiștrii |