placentar
/pla.ʧen'tar/Etimologie
Din franceză placentaire.
Definiții
- care aparține placentei, privitor la placentă.
Din franceză placentaire.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | placentar | placentare |
| genitiv-dativ | placentarului | placentarelor |
| vocativ | placentarule | placentarelor |
| articulat | placentarul | placentarele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică