plăcintuță
/plə.ʧin'tu.ʦə/Etimologie
Din plăcintă + sufixul -uță.
Definiții
- plăcințică.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | plăcintuță | plăcintuțe |
| genitiv-dativ | plăcintuței | plăcintuțelor |
| vocativ | plăcintuță | plăcintuțelor |
| articulat | plăcintuța | plăcintuțele |