plânset
/'plɨn.set/Etimologie
Din plâns + sufixul -et.
Definiții
- plâns; lamentație, văicăreală; (concr.) lacrimi.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | plânset | plânsete |
| genitiv-dativ | plânsetului | plânsetelor |
| articulat | plânsetul | plânsetele |
Sinonime: lăcrimare, plângere, plâns, plânsoare, (înv. și reg.) plânsătură; văitat
Antonime: râset