pazvangiu
/paz.van'ʤiw/Etimologie
Din pazvant + sufixul -giu.
Definiții
- (înv.) ostaș din trupele rebele ale lui Pazvantoglu (Pazvan-Oglu), care făceau dese incursiuni de pradă în Țara Românească, la sfârșitul sec. xVIII și începutul sec. xIX; (p.ext.) hoț, tâlhar, pungaș; pazvant, pazvantlâu, pazvantoglu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | pazvangiu | pazvangii |
| genitiv-dativ | pazvangiului | pazvangiilor |
| vocativ | pazvangiule | pazvangiilor |
| articulat | pazvangiul | pazvangiii |