panegiric
/pa.ne'ʤi.rik/Etimologie
Din franceză panégyrique.
Definiții
- discurs public în care se elogiază o personalitate însemnată (decedată sau contemporană oratorului), o comunitate etc.
- (p.gener.) laudă (exagerată), elogiu (excesiv), apologie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | panegiric | panegirice |
| genitiv-dativ | panegiricului | panegiricelor |
| vocativ | panegiricule | panegiricelor |
| articulat | panegiricul | panegiricele |