palavragiu
/pa.la.vraˈʤiw/Etimologie
Din turcă palavracı.
Definiții
- (depr.) persoană care spune palavre; flecar, limbut, guraliv.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | palavragiu | palavragii |
| genitiv-dativ | palavragiului | palavragiilor |
| vocativ | palavragiule | palavragiilor |
| articulat | palavragiul | palavragiii |