organoterapie
/or.ga.no.te.ra'pi.e/Etimologie
Din franceză organothérapie.
Definiții
- terapie cu ajutorul unor preparate obținute din organe și țesuturi de origine animală.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | organoterapie | organoterapii |
| genitiv-dativ | organoterapiei | organoterapiilor |
| articulat | organoterapia | organoterapiile |