orchestrionet
Etimologie
Din orchestrion + sufixul -et.
Definiții
- instrument muzical cu manivelă, mai mic decât orchestrionul, care execută muzică înregistrată pe benzi de carton perforate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | orchestrionet | orchestrionete |
| genitiv-dativ | orchestrionetului | orchestrionetelor |
| vocativ | orchestrionetule | orchestrionetelor |
| articulat | orchestrionetul | orchestrionetele |