oponentă
/o.po'nen.tə/Etimologie
Din oponent.
Definiții
- persoană care își exercită dreptul de opoziție; opozantă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | oponentă | oponente |
| genitiv-dativ | oponentei | oponentelor |
| vocativ | oponento | oponentelor |
| articulat | oponenta | oponentele |