obtura
/ob.tu'ra/Etimologie
Din franceză obturer.
Definiții
- (v.tranz.) a astupa (temporar), a înfunda, a închide (o deschizătură, un tub, un vas, o arteră sangvină etc.).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | obtura | obturau |
Din franceză obturer.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | obtura | obturau |
Din a obtura.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică