neoclasicism
/ne.o.kla.si'ʧism/Etimologie
Din franceză néo-classicisme.
Definiții
- curent în artă, literatură și arhitectură apărut în sec. xVIII care își ia ca model arta, literatura și arhitectura clasică (antică).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | neoclasicism | — |
| genitiv-dativ | neoclasicismului | — |
| vocativ | neoclasicismule | — |
| articulat | neoclasicismul | — |