măcănit
/mə.kə'nit/Etimologie
Din a măcăni.
Definiții
- faptul de a măcăni; măcăit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | măcănit | — |
| genitiv-dativ | măcănitului | — |
| vocativ | măcănitule | — |
| articulat | măcănitul | — |
Din a măcăni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | măcănit | — |
| genitiv-dativ | măcănitului | — |
| vocativ | măcănitule | — |
| articulat | măcănitul | — |
Din mac + sufixul -ăni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | măcănea | măcăneau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică