mârâitură
/mɨ.rɨ.i'tu.rə/Etimologie
Din a mârâi + sufixul -tură.
Definiții
- mârâit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mârâitură | mârâituri |
| genitiv-dativ | mârâiturii | mârâiturilor |
| vocativ | mârâitură | mârâiturilor |
| articulat | mârâitura | mârâiturile |