mungiu
Etimologie
Din turcă munçu.
Definiții
- (înv.) lumânărar.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mungiu | mungii |
| genitiv-dativ | mungiului | mungiilor |
| vocativ | mungiule | mungiilor |
| articulat | mungiul | mungiii |
Din turcă munçu.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mungiu | mungii |
| genitiv-dativ | mungiului | mungiilor |
| vocativ | mungiule | mungiilor |
| articulat | mungiul | mungiii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică