moviluță
/mo.vi'lu.ʦə/Etimologie
Din movilă + sufixul -uță.
Definiții
- (reg.) moviliță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | moviluță | moviluțe |
| genitiv-dativ | moviluței | moviluțelor |
| vocativ | moviluță | moviluțelor |
| articulat | moviluța | moviluțele |
Din movilă + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | moviluță | moviluțe |
| genitiv-dativ | moviluței | moviluțelor |
| vocativ | moviluță | moviluțelor |
| articulat | moviluța | moviluțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică