mormăitură
/mor.mə.i'tu.rə/Etimologie
Din a mormăi + sufixul -tură.
Definiții
- rarmormăit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mormăitură | mormăituri |
| genitiv-dativ | mormăiturii | mormăiturilor |
| vocativ | mormăitură | mormăiturilor |
| articulat | mormăitura | mormăiturile |