miruială
/mi.ruˈja.lə/Etimologie
Din a mirui + sufixul -eală.
Definiții
- miruit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | miruială | miruieli |
| genitiv-dativ | miruielii | miruielilor |
| vocativ | miruială | miruielilor |
| articulat | miruiala | miruielile |
Din a mirui + sufixul -eală.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | miruială | miruieli |
| genitiv-dativ | miruielii | miruielilor |
| vocativ | miruială | miruielilor |
| articulat | miruiala | miruielile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică