minarea
Etimologie
Din turcă minare.
Definiții
- (înv.) minaret.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | minarea | minarele |
| genitiv-dativ | minarelei | minarelelor |
| vocativ | minarea | minarelelor |
| articulat | minareaua | minarelele |
Din turcă minare.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | minarea | minarele |
| genitiv-dativ | minarelei | minarelelor |
| vocativ | minarea | minarelelor |
| articulat | minareaua | minarelele |
Din a mina.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | minare | minări |
| genitiv-dativ | minării | minărilor |
| vocativ | minare | minărilor |
| articulat | minarea | minările |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică