miluță
/mi'lu.ʦə/Etimologie
Din milă + sufixul -uță.
Definiții
- (pop.) diminutiv al lui milă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | miluță | miluțe |
| genitiv-dativ | miluței | miluțelor |
| vocativ | miluță | miluțelor |
| articulat | miluța | miluțele |
Din milă + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | miluță | miluțe |
| genitiv-dativ | miluței | miluțelor |
| vocativ | miluță | miluțelor |
| articulat | miluța | miluțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică