merite
/ˈme.ri.te/Etimologie
Din merita.
Definiții
- forma de persoana a III-a singular la conjunctiv prezent pentru merita.
- forma de persoana a III-a plural la conjunctiv prezent pentru merita.
Din merita.
Din franceză mérite.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | merit | merite |
| genitiv-dativ | meritului | meritelor |
| articulat | meritul | meritele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică