mangafa
Etimologie
Din turcă mankafa.
Definiții
- (fam.) om care nu merită nici o considerație; om mărginit, bleg, prost, nătâng; mangafache.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mangafa | mangafale |
| genitiv-dativ | mangafalei | mangafalelor |
| vocativ | mangafa | mangafalelor |
| articulat | mangafaua | mangafalele |