maltrata
/mal.traˈta/Etimologie
Din franceză maltraiter. Confer italiană maltrattare.
Definiții
- (v.tranz.) a trata pe cineva cu asprime, a-i provoca dureri fizice sau morale; a chinui; a brutaliza.
- forma de persoana a III-a singular la imperfect pentru maltrata.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | maltrata | maltratau |
Sinonime: brusca, brutaliza, (livr.) molesta, (înv.) maltratarisi
Antonime: menaja