magno
Etimologie
Din germană Magno.
Definiții
- aliaj de nichel și mangan, folosit în electrotehnică.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | magno | — |
| genitiv-dativ | magnoului | — |
| vocativ | magnoule | — |
| articulat | magnoul | — |
Din germană Magno.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | magno | — |
| genitiv-dativ | magnoului | — |
| vocativ | magnoule | — |
| articulat | magnoul | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică